Bir şəxs mədyun olub xəbti-dimağ eləmişdi. Buna görə peyğəm-bərlik iddəası elədi. Onu padşah ehzar edib ki, belə məsmu oldu ki,həqq-təala sənə nübüvvət əta qılıbdır.Dedi: – Bəli.Padşah dedi ki, peyğəmbərlər qeybdən xəbər verirlərdi, sən necəsən?Dedi ki, mən də qeybdən xəbər bilirəm.Padşah dedi ki, de görüm, bu halda mənim qəlbimdən nə xütur eləyir?Dedi ki, ey padşah, bu halda sən fikr edirsən ki, guya mən yalançıpeyğəmbərəm. Səhvinə istiğfar elə.Padşah xəndan oldu və onun təqsirindən keçib, ənam və xələt verdi.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Divine love