Yox, belə deyildim, gülməyin mənə,Bir zaman gözəllər gözəliydim mən.Çoxunun sözündə, gözündə, bəli,Bütün gözəllərin əzəliydim mən.Artıq illər keçib, ağarıb başım,Alnımda cığırlar salıbdır yaşım.Nəvə əlləriylə daranır saçım,Arxada qalmışdır o çağım indi.Xatirələr olur, qonağım indi.O da yadımdadır, güllü bir yazdı,Bir şair hüsnümə şeir də yazdıOnu medalyontək boynumdan asdı.Görəsən o şair hardadır indi,Sanmasın bu qarı dardadır indi.Nəsillər dalınca nəsillər gəlir,Dövrəmdə nəvələr oynayıb gülür.Onların dilini nənələr bilir,Bilirəm mən kimə gərəyəm indi,Məsum körpələrə ürəyəm indi.

Verərək baş-başa düz ürəyimlə,Söhbət eləyirəm öz ürəyimləŞairin gözündə “buz” ürəyimləYəqin nə çiçəyəm, nə güləm indi,Gözəllər gözəli deyiləm indi!

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets