Yazıçı Hacağa Cümşüdlüyə

Füzuli deyərdi hər kəlməbaşı,Biləndə qurtarır öz həyatını,Yalvardı: – Mənimlə birgə, yanaşıDəfn edin şairin külliyyatını.

Yaşadı, görmədi xoş gün həyatda,Nə ölməz əsəri, nə şöhrəti var.Ancaq xoşbəxtdir ki, torpağın altdaOnun Füzulitək həmsöhbəti var.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets