Şirinmiş
Bunu yaxşı bilir arif olanlar,Qürbətdə yar sevmək nə şirin imiş.Bir oğul atadan artırsa işi,Əcəb, el içində afərin imiş.
Məcnun kimi ov quşunu ovladım,Zəncir saldım dost kuyində oynadım.Dərin, dayaz dəryaları boyladım,Hicranın dəryası nə dərin imiş!
Nadan olub xeyir-şərin qanmayıb,Hədər bu dünyanı səhli sanmayıb,Dünyanın varına heç aldanmayıb,Abdullanın könlü nə sərin imiş.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/usta-abdulla-sirinmis
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Separation
Yarəb, nə nur imiş ki, məni yaxdı narına,Yarəb, nə zat imiş ki, məni çəkdi darına?
Gəl, ey dili-bimarimə olan təbib, ölürəmGel, ey dili-bimarimə olan təbib, ölürəm,Vüsali-bəzmi mənə olmayan nəsib, ölürəm.
Bəli, cənubluyamAraz qırağında ayrılıq günü,Köynəyi qaradan biçilən mənəm.
Azərin duasıHəsrət qalıb doğma yurdun nazlı müşfiq qucağına,Gözlər yaşlı, boyun bükük, vətənsizmi öləcəyəm?