Bu min il də tənhalıq minilliyi
Bu min il də tənhalıq minilliyi,Bu əsr də tənhalıq əsridi.Hamı onun əsiridi,Fərqi yox, yetim-yesirdi,ya şah oğlu, şah qızıdı,Hamı tənhalar tənhası,yalqızlar yalqızıdı.
Hamı doğulduğu gündənaxır üzü tənhalığa,azdırır ağrı, acını,azdırır dostu, düşməni,övladı, qardaş-bacını,özü çıxır tənhalığa.
Tənhalıq özünü sevmək,həm də, həm də aldatmaqdı,həm də heç vaxt görmədiyin,ancaq ruhunla duyduğunbir dünyaya can atmaqdı.
Sən də, sən də durma daha,Can at ruhunla sevməyə,Sevib sonda aldanmağa,Sən də sıçra, heç olmasa,bir anlığa, bir günlüyəqanı göyə axan oxa,göydə göllənən gülləyə.
Canın oxla çitənincə,eşqlə, sevgiylə dolunca,
Oxlar lələyə dönüncə,Qalxarsan uça-uçaTanrıdan da ucayaoxu lələk edən Allahsənin üstündə olunca.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/vaqif-bayatli-oder-bu-min-il-de-tenhaliq-minilliyi
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Siz ey tərif bülbülləri!Zəhərlənən insanımıza, havamıza,
Anayuvamız, atagöyümüzhəlak olan təbii gözəlliklərimizin xatirəsinə*Nə deməkdi qırmaq meşələrimizi?!
Harda qızıl var, qan iyi gəlir ordanHarda ilan var, qızıl var ordaharda qızıl var, hakimiyyət var orda,
Arağın ayağının altıHərdən araq adamdan güclü olur,hərdən də adam araqdan,
Poems by other poets
Dağıtsam hər tərəf zülfi-səmənsanı, ağan canı,Giriftar eyləıəm sen kimi Zibanı, ağan canı.
DağlarSalırsan baş çəkib ovc səmayə,Nəzər hiqarət cahanə, dağlar,
DərdimiAllahı sevərsən a Loğman həkimVarım deyim dağa daşa dərdimi
Yazmam!Firidunbəy Köçərli cənablarına*“Yazmısan tazə nə şeylər? – deyə sordun məndən,