Cavidin son monoloqu
Əbədi heçliklərdən yüksəl,yüksəl, zavallı bəşər,yüksəl, səndələyən canlı məzar,yüksəl, ruhumuzu güldürəcəksərsəm umud,Hər zamanın bir hökmü var,hər hökmün bir zamanı,bir məqamdahər hökmdar bir sərsəri,hər sərsəri bir hökmdar.Yüksəl, sərsərilər sultanı,sultanlar sərsərisi,yüksəl işləməkdənyanğın yeritək qapqara, zavallı bəşər.Yüksəl, bizdən küskün əcəl.
Zavallı bəşərölümdən də səadət umur,insan ən ucayadar ağacından asılanda yüksəlir,eləmi, Əmir Teymur?!
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/vaqif-bayatli-oder-cavidin-son-monoloqu
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Cavidə şeirlərdən*Bu şeirlər 1981-də Cavidi mələklərin qanadında Vətənə qaytardı. 82-də insanlar onun nəşini gətirdilər, ancaq əsil Cavid ruhdu, o da şeirlə geri dönmüşdü.*
Göyüzündən enən çiçəkO hansı ildi, hansı gündü,gözəl gözlər ağlarkən güldü?!
Cavid əfəndi, kim var insan adındaCavid əfəndi, kim var insan adındahamısı günahkardı
Hər insanı doğulub ayaq açdığı torpaqda dəfn edəkOnun son dəfə baxdığıbir yarpaq göyüzünü
Poems by other poets · Death
Nuşirəvan əsrində bir nəfər zalım bir zəifə bir qapaz vurmuşdu.Nuşirəvan qapaz vuran şəxsin qətlinə hökm elədi. Həlak elədilər.
Deyin o yara, edir aşiqin səfər, gəlsinDeyin o yara, edir aşiqin səfər, gəlsin,Şikənci-əqrəb ara gizlədib qəmər, gəlsin.
Bir günəşYetişdi hesablar, doldu mətləbə,Şükür, üstümüzə çaldı bir günəş.
Cananə üçün zindəganlıqCananə üçündü zindəganlıq,Cananəsiz ömrdü ziyanlıq,