Hər insanı doğulub ayaq açdığı torpaqda dəfn edək
Onun son dəfə baxdığıbir yarpaq göyüzünübir solğun ulduza büküb dəfn edək,onun son dəfə söykəndiyi qayın ağaclarınıqucaqlayıb qərib qardaştək dəfn edək.Dəfn edək hər insanıdoğulub ayaq açdığı yerdə,şəhidləri şəhid bayrağınıgöyüzünə sancdığı yerdə dəfn edək.
Göyüzündəki ən nurlu məzarın itkin adı –Məhəmməd Hadi,Şamaxının neçənci ocağındagöydən endiniz torpağa,ayaq səsinizəəbədi uyuyan Mirzə Ələkbərdiksinib qalxdımı ayağa?Yoxsa qıymayıb dostların yuxusuna,qarışıb yağan qarabarmaqlarınızın ucundacasəssizcə endiniz torpağa?!Amma Hadi əfəndi, göz yaşınınsəsiylə uyuyanlardostların göz yaşıtək səssiz yerişinə dəoyanar.
Nazim Hikmət əfəndi!Dəfn edək atom işığından ölən uşaqlarıulduzların dalınca qaçdığı yerdə.Dəfn edək hər şairiAllaha sarı qanad açdığı yerdə.
Ana ayaqlarının altıdıən gözəl Tanrı torpağı,çarmıxdan açaq İsanıdəfn edək Məryəmin ayaqları altında.
Təkcə dəfn etməyək günahlarımızı,Yaşayaq günahlarımıza baxa-baxa –kimimiz gülə-gülə,kimimiz dua edə-edə,kimimiz də oxuduğu duadan daqorxa-qorxa.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/vaqif-bayatli-oder-her-insani-dogulub-ayaq-acdigi-torpaqda-defn-edek
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Dünyadan qovduqlarını,üzü ağ, qara, sarı,
Ən uzaq ulduza sıçrayan yaralı ceyranHər şair elə bilirdünyanın son şerini
Bu dünyada balaca, körpə hər nə var başqa bir dünyadan doğma kiməsə oxşarMən hara, dağlar, dəryalar, ümmanlar hara,zirvələr, sıldırımlar, dumanlar hara,
Tüstüsü heyrətlə baxan ocaqDeyəsən, çıxıb gedəcəyəm...Qulağıma gələn bir səs çəkir məni,