Deyəsən, çıxıb gedəcəyəm...Qulağıma gələn bir səs çəkir məni,Çıxıb gedəcəyəm lap çox uzağa,uzun illər nə bir səs,nə bir soraq gələcək məndən,bəlkə tabutda qayıdacam ən gözəli,üstü-başı, ağzı-burnu məzəli.

İllərdi, lap yaxına gedə bilmirəm,bir dost, bir qardaş elinə,çünki mən hər yerə şahtək,sultantək getmək istəyirəm,ya da heç yerli-dibli getməmək!Ölənə kimi istədiyim yerlərəürəyim istəyən şəkildə gedəbiləcəyəmmi?!

Hara getsəm tabut kimi sakit bir qocadua oxuya-oxuya çıxır qarşıma,Nələr, nələr gələcək mənim başıma?!Çıxıb gedəcəyəm o qocanın duasınınÇatdığı son torpaqdan da o yana,Son göyüzündən də o yana.

Hara getsəm bir uşaqağlaya-ağlaya çıxır qarşıma,Nələr, nələr gələcək o uşağın başına.O uşaq dua oxuya bilmir hələ,o ancaq ağlaya bilir.

Mən çox uzağa gedəcəyəm -o uşağın göz yaşının axıb çatdığı

bir qəmli nəğmədən də o yana,duasının oxunduğubir qaranlıq hücrədən də o yana.

Mən lap çox uzağa gedəcəyəm,uşaq vaxtı gördüyümbir sevgili, ölümsüz üzü axtara-axtarakeçəcəyəm evləri, insanları, üzləri,ölkələri, göyləri, ulduzları,göyüzünün sonundason ulduzda son evin qapısınıaçıb girəcəyəm içəri;görəcəyəm anam yükümüzü yığır,mən-bələkdə bir uşaq,həyətdə qara daşları dünyayla,tüstüsü mənimlə yaşıd,mənə heyrətlə baxan bir ocaq.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets