Kim dostlarını necə tanıyırsa,dünyanı da eləcə tanıyır,Dünyanın qadasın alaq,Ancaq nədəndi, qardaş,hərdən də dost oluruq –sonralar düşmən olaq.

Ömrün bir yerinəcən mənimlə gəlibməndən ayrılan dostlar,deyən, dünya bir az daşürəkli çıxdıbiz düşündüyümüzdən,deyən, bir-birimizitanıdığımız da oldu, tanımadığımız da.Mən bilən heç kəsinGünahı yoxdu mənim üstümdə,Özünüz bilən varsa, boş şeydi,mən günahlarıgünahlar olmamışdan bağışlayıram,yəni günahdan qabaq gəlir bağışlama.Bəlkə də bizi Tanrının yanına ancaqbağışladığımız günahlar qaldıracaq,

Dostlar, şükür, günahlarımız da dupduru!Yerüzündən bir az dərinəYolumuz düşhadüşdəbilin, qardaşlar, elə günah sarıdan damən ancaq sizlərdən biriydim,mən zalımsiz zalımların şairiydim.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets