Birdən qəfil çıx qarşıma,birdən qəfil sevgilim ol,dol qəlbimə, dol başıma,son sözüm ol, son gülüm ol.

Birdən yenə sınağa çəkoda, alova tut məni,birdən qəfil sevdiyintəkbirdən qəfil unut məni.

Unut yenə qarşılaşaq,ötək keçək tanımadanməni göstərsin bir uşaq:– Qəmə oxşayır bu adam,Özü də gülməli qəmə.

«Kimə oxşar bu qəm, kimə?!»Dön minillik sevgiylə bax:Bu qəm niyə qəmli deyil,gülməlidi bu qəm, Allah?!

Gülməyi də qəmdən öyrən,həm də min illər sevməyi,min illər hər an unut,hər an yenidən sev məni.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love