Ağ ay, sönük ulduzlar,yoxsul, yamaqlı gecə...Qaranlıq dilənirkülək səsiylə.Korluqdur, korluq...Şərab içmiş öküz gözütək,qızarıb nə isə üfüqdə.Bir adamın ürəyi getmirnəğmə səslənəndə, şeir deyiləndə.Korluqdur, korluq...Yenicə açılıb səhər,cəmi bir gün qalıb sabaha,bircə gün.Əlimizdən gələn də,yenə cəmi bircə günü, bu günüyaşamaq olacaq ancaq.Korluqdur, korluq...

1985

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets