Bir tanış daş-qaya yox
Bir tanış daş-qaya yox,salam verib,hal-əhval tutmağa.Bir ağac ala bilmir könlümü,yarpaqlarıyad dildə xışıldayır çünki.Yerişindən, kölgəsindənnə bir qadın,nə bir erkək tanıya bilirəm,diksinib, qanrılmıramarxadan açılan bir yad öskürəyə.Dayanıram,sırtımı bir ögey divarınqırmızı kərpiclərinə söykəyib.Baxıram qarşımdanötüb-keçən Dubultı adamlarına.Yaxşılı-pisli, hamısı özgə.Burda, bu şəhərdəyeganə tanışım, yeganə doğmamsərxoşluğumdur, sərxoşluğum...1986
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/vaqif-semedoglu-bir-tanis-das-qaya-yox
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets
Sahiba, gərçi varam zahirən həzrətdən uzaq,Deyiləm batinən ixlasi-iradətdən uzaq.
Gəraylı: Dəli könül nə məlulsanDəli könül, nə məlulsan,Məgər ol nazlı yar getdi,
TapşırıqDilə qafil olma zikri-xudadən,Ruzü şəb mədhini etgilən imla,
Həcvi-məlih: Ola bərbad görüm belə yava dövranıOla bərbad görüm belə yava dövranı,Bəlkə bundan da yaman ola onun payanı