Gəl, gəl ata-anadan qalmışyetim həsrət,gəl daha keçib,gəl ocağıma,mənimkilərlə birgə yaşa, bir böyü.Oğulluğa götürürəm səni də,yad yetim, yad həsrət.Abır-həyadan da keçib,xəcalət yeri deyil,gəl, döş də verim, əmizdirim səni,həsrəti saxlayan, həsrət böyüdənşair südüdür...Gəl, qoy yüngülləşsinçiynindəki yetimlik yükü,gəl, səni də uzadımbizim dilin beşiyinə,yırğalayıb laylay deyim ana kimisənə də yad həsrətyad həsrət - doğma şeir...

1986

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Separation