Görürəm ot basır, toz-torpaq örtür
Görürəm ot basır, toz-torpaq örtür,Kimsəsiz sözlərin karvan yolunu.Deyirəm, dediyim daşlara dəyir,Yayda kor quyuya düşən vedrətək.
Yuxumdan muradsız kəhərlər keçdi,Yuxudan ayıldım göz qabağında.Kim yazıb adımı çaldı dörd mıxla,Fələk bağladığı qapının üstə?
Bilmirəm hardadır kələfin ucu,İçimdə özünə kim yuva salıb?Hələ ki gec deyil gərək öldürümOlduğum insanın əliylə məni.
Sözümü ağzımda qoyma, ay Allah,Allahsız bir kimsə yalan tutantək!Bu meydan, bu şeytan, bu tütək səsi,Bu da tənhalığın səlahiyyəti...
1969
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/vaqif-semedoglu-gorurem-ot-basir-toz-torpaq-ortur
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Divine love
Düşmüşəm qəm dəryasına ummanda üzən mənəm,Röyada çərxi aləmi dövr edib gəzən mənəm.
OlmusanYazıq könül, nə sızlarsan, bülbülə tay olmusan,Haçan yardan yarımısan, sevilib bay olmusan?
Bayrağım enərkənSən, Bayrağım! Yüksək şanlarınla enərkənMavi göyə bir duman gəldiyini gördüm bən.
Allahın ən dümdüz, ən ağ, ən tənha tüstüsüSovet dönəmində günahsız güllələnmə cəzası alanlara*Divarın qoynuna sığınan oğlan,