Keçmişə əlvida demək olmaz,gələcəkləvidalaşa bilər insan ancaq.Alabəzək, qurama,zınqırovlu papağı başındadar ağacından asılmış təlxək kimigörünür mənəbu günlərin hər gülüşü, hər sevinci.Yoruldum, yoruldum bu gün.Heç cürözümün xoşuna gələ bilmirəm yenə.Dilim də gəlmir, nədənsəözümə xoş gün arzulayım...Qapının arasındanbir zolaq işıq düşüb döşəməyə.Elə bil kimsə fanarla işıq salıb,gecə qaranlığının içiyləharasa getdiyimucsuz-bucaqsız səhraya...1985

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets