Yenə də sayrışır göydə ulduzlar
Gecədən keçmişdir, doğmayır səhər.
Dərin bir yuxuya getmişdir şəhər
Yerdə nə hərəkət, nə hənirti var.
Yalnız milisioner küçələrdə tək
Gəzir ayaq üstə mürgüləyərək.

      Ay da güzgüsünü salmış dənizə
      Dəniz gümüş kimi par-par parıldar.
      Həyat müvəqqəti vergidir bizə
      Hər baxış könüldə qalır yadigar.
      Uğurlar sənə ey qoca kainat
      Yaşasın gələcək, yaşasın həyat.

Burda əfsanələr, sirlər yuvası
Viran Qız qalası dalmış səcdəyə.
O bəlkə yalvarır-yaxarır göyə
Yazıq ki, gecənin bu xoş havası,
O sınğın ruhuna yenə dar gəlir,
Xəzərdən üstünə bir ruzgar gəlir.

      Əvət! Qamçılayır, döyür bu ruzgar
      Dilsiz əsrlərin xatiratını.
      Üstündə nəslimiz çapır atını,
      Hər günün, gecənin bir qanunu var.
      Öldü xan sarayı, xan əsgərləri,
      Öldü minarənin azan səsləri.
      Yüksəlir bir bina başqa tərəfdən
      Ağarmış bənizi ay işığında.
      Onun bu axşamkı yaraşığında
      Başqa bir gözəllik duyuram da mən
      Bu lövhə qaynadır yenə qanımı
      Sizə təqdim edim qəhrəmanımı:
      Qəhrəmanım yeni, şöhrəti yeni
      Döşündə Leninin qızıl ordeni.
      Nədir alnındakı o qırışıqlar?
      Onda cəbhələrdən xatirələr var.
      Neçə çiçəkli yaz, neçə qarlı qış
      Sürgündə yaşayıb qürbətdə qalmış,
      Qolunda səslənmiş zəncir səsləri
      Ona gün verməmiş polis nəfəri.
      Gecələr də qara...zindan da qara...
      Salınmış zülm ilə qaranlıqlara.
      Fəqət çəkinməmiş o öz yolundan
      Ümidlər gözləmiş gələcək ondan.
      Uğurlar sənə, ey qoca kainat
      Yaşasın gələcək, yaşasın həyat.

      Çıxmış qəhrəmanım yenə balkona,
      Alqışlar göndərir ulduzlar ona.
      Ay da işığını salmış üstünə
      Alqış bu insana! Alqış bu günə!
      Gecədən keçmişdir, yatır canlılar
      Gecənin qəlbində bir döyüntü var.
      Yalnız o yatmamış hələ sayaqdır *
      Düşünən bir beyin yaşayacaqdır...
      Onun gözlinə yuxu gəlməyir
      Onun sinirləri heç dincəlməyir.
      Çarpışır, vuruşur, düşünür, duyur,
      Gəzinir, əyləşir, yazır, oxuyur.
      İştə † bir həyat ki, hərəkətdədir
      İştə bir qanun ki, təbiətdədir.

      O bəzən sevinir gülümsəyərək
      Qabardır döşünü böyük bir ürək.
      Dünya gözlərində bir xoş mənzərə
      Əl çalıb oynayır hər dağ, hər dərə.
      Bəzən də hirslənir, oynayır gözü,
      Birdən bulud kimi tutulur üzü.
      Ruhunu, qəlbini bir duyğu sıxır,
      Başından tüstülər, dumanlar çıxır.
      Nədir düşündürən bu qədər onu?
      Bəşər duyğusunun varmıdır sonu?

      Mənim qəhrəmanım nə evlər sökür,
      Nə qanlı hərb üçün planlar tökür.
      Görsə bir insanın o göz yaşını
      Ürəyi dərdlənib, çatar qaşını.
      Nə yurdlar, yaylalar, müstəmləkələr,
      Nə qızıl mədənli böyük ölkələr
      Onun təmənnası deyildir əvət.
      O başqa bir könül, başqa təbiət.
      Napolyonlar kimi ordu çəkməmiş,
      Yandırıb yerində bostan əkməmiş.
      Atını çapmamış o dörd bir yana,
      Əlləri batmamış günahsız qana.
      Çingiz xanlar kimi Əfqanda, Çində
      Qılınclar çalmamış qanlar içində.
      Güvənib gücünə, istedadına
      Saraylar qurmamış o öz adına.
      O başqa bir könül, başqa vüqardır
      Onun göylər qədor mənası vardır.

      Gəlir gözlərinin önünə bəzən
      Qoynunda ceyranlar, cüyürlər gəzən,
      Şirvanın, Muğanın, Eldarın düzü
      Gülür qəhrəmanım, açılır üzü.
      Əlilə tarladan ağ pambıq dərir,
      Ellərə ruh verir, yollar göstərir.
      Onun sadəcə bir əxlaqi vardır
      Gəncliyə ən gözəl bir yadigardır.
      Ellərə yazdığı bir şeri olan
      Oxuyur yazdığı bloknotundan:
      "Ay ellər, nə gözəl, nə xoş gəlibdir
      Uğurlu baharı, yazı pambığın.
      Doğrudan ağıza, dilə düşübdür
      Məclisi, sohbəti, sazı pambığın.
      Xoş gəlib bu qonaq bizim bu kəndə,
      Qarış cərgəmizə dayanma sən də,
      Səhərin qoynunda yellər əsəndə,
      Can alır işvəsi, nazı pambığın.

      Nə bir dilənçi var, nə ac bir insan
      Elləri qurtardı ölüm yasından.
      Gərək indən belə hər qozasından
      Bir kilo toplansın azı pambığın.

      Ayrı yer aylır qoyuna, mala
      Gəlinlər bəzənir qumaşa, ala.
      Qarılar, qocalar baxmayır fala
      Dolur dəstə-dəstə düzü pambığın.

      Dağlara gün doğur, xoş ruzgar gəlir
      Düşmənin başına dünya dar gəlir.
      Kəndə qalaq-qalaq kitablar gəlir
      Çəkilir hər yerdə sözü pambığın.

      Çağırdım yarışa Özbəkistanı
      Dedim qüdrətimi yaxından tanı.
      Mənə üstün gələn bir oğul hanı?
      Çünki ağ yaranıb üzü pambığın.

      Mehriban yaranıb o dosta, yara
      And içib, əhıd edib bizim ilqara.
      Gedir nümayəndə qurultaylara
      Söz alıb danışır özü pambığın".

      Mənim qəhrəmanım oxuyur bunu
      Bir yeni dünyanın doğulduğunu.
      Başqa bir vüqarla çatılır qaşı,
      Əsrinin Neronu Hitlerə qarşı.
      And içir Leninin adına əlan
      Yadlar ayağını tərpətsə bir an
      Bizim bu bəxtiyar ellərə sarı,
      Alacaq Qafqazın mərd oğulları,
      Bütün cəbhələri aslanlar kimi,
      Dönüb partlayacaq vulkanlar kimi.
      O xain Neronun məğrur başında.
      Ömrünün bəxtiyar və gənc yaşında
      O vaxt qəhrəmanını, indidən tanı
      Olacaq ordunun baş komandanı.
      Qalxacaq yenə də ərəb atına,
      Sürüb səs salacaq yerin altına.
      Düşmənin başına od yağdıracaq
      O da öldürəcək, o da qıracaq.
      Qəhrəmanım yeni, şöhrəti yeni
      Döşündə Leninin qızıl ordeni.

      Gecə can üstündə, açılır səhər
      Ayılır yuxudan, əsnəyir şəhər.
      Artıq görünməyir nə ulduz, nə ay
      Bir yeni sürətlə qaçır tramvay.
      Qoşur iş başına sağlam ürəklər
      Oxşayır səhəri sakit küləklər.
      Odur bax, azacıq dənizdən kənar
      Göytərə baş vuran işlək buruqlar.
      Bir yeni qüvvətlə soxulmuş yenə
      Bu sarı torpağın dərinliyinə.
      Baxır qəhrəmanım onlara sarı
      Sevərək seyr edir o buruqları.
      Parlayır alnında əzəmət, vüqar
      Üfüqdə at kimi çapır buludlar.
      Gülür təbiətin o göyçək qızı
      Üfüqlər qırmızı, göylər qırmızı.
      Qırmızı bir cahan əməlimizdir
      İşığı yandıran öz əlimizdir...
      Uğurlar sənə ey qoca kainat.
      Yaşasın gələcək! Yaşasın həyat!

      Tarix! Bu ixtiyar gəncliyinlə sən
      Mənim sözlərimin ilk şahidisən.
      Dünya dəyişəcək atlas donunu
      Əzəldən qaydadır bilirəm bunu.
      İnsanlar gələcək, gedəcək bir-bir
      Sular məcrasını dəyişəcəkdir.
      Özgə rəng alacaq çiçəklər, otlar
      Yaracaq göyləri uçqun buludlar.
      Düşəcək sulara ay da, ulduz da
      Baxıb seyr edəcək oğlan da, qız da.
      Açacaq sirrini bahar da, qış da
      Mehriban yağacaq qar da, yağış da.
      Ruha küsməyəcək nə gül, nə yarpaq
      Sifariş verəcək günəşə torpaq...
      Dodaqlarda gülüş, qollarda qüvvət
      Qardaş olacaqdır bizə təbiət.
      O vaxt qoyulacaq qılınclar qına
      İnsanlar güləcək çocuq ağlına...
      Mənim də sevdiyim bu əziz vətən
      İlhamlar alacaq gələcəyindən.
      Açacaq ağzını qalın kitablar
      Bu ölməz insanlar, bu inqilablar,
      Bir-bir görünəcək gözlərimizə
      Salamlar verəcək gələcək bizə.
      Elçilər gələcək Misirdən, Şamdan,
      Günəşli gündüzdən, aylı axşamdan.
      Daşacaq Bakıda insanın sayı
      Şuralar Şərqinin ilk qurultayı.
      Burda başlanacaq! O gün ixtiyar
      Bir mədən işçisi alnında vüqar
      Başının üstündə bir qızıl bayraq
      Türkcə salam verib iclas açacaq.
      Ömrü az olsa da bu dastanımın
      O gün, bilirəm ki, qəhrəmanımın
      Burda yüksələcək bir tuunc heykəli
      Şərqi göstərəcək uzanan əli.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets