Ziyafət
Orta əsrlərdən qalma bir saray…Yan-yana düzülmüş böyük salonlar;Nə sayım! Bir deyil, beş deyil onlar,Aynabənd qapılar açılmış tay-tay…
Mərmər döşəmələr üstə xalılar,-Bəzisi Hinddəndir, bəzisi Çindən.Hər kiçik nəqşədə bir od rəngi var,Elə bil od çıxır zülmət içindən…
Xəyalı pəjmürdə, ürəyi səsdə,Yaxır hind qızının qəlbini odlar;Onun toxuduğu xalılar üstə,Qol-qola tutuşub rəqs edir lordlar.
Neçə min möhtəkir gəlmiş bu axşamBu bol ziyafətdə müftə yeməyə!..Donmuş ürəklərdə sönük bir ilhamDiplomat dililə sağlıq deməyə.
Xörəklər müxtəlif, şərablar rəng-rəng,Zəncinin, həbəşin qanıdır onlar.Afrika soyulur… Qan-tər tökərək,Qul kimi çalışır orda milyonlar.
Yelpazəli xanım, fraklı serlərGülür toqquşduqca qədəh qədəhə.Döşü nal medallı seçilmiş merlərOnuncu əsrdə yaşayır hələ.
"Xüsusi hörmət var" bu axşam bizə-Sovet dövlətinin elçilərinə.Yüz sağlıq deyilir şərəfimizəDüşmən can desə də, düşməndir yenə…
Dodaqlarda gülüş, ürəklərdə kin,Qurdu tanıyarlar qurd baxışından.Deyin, şeir yazan bir bolşevikinQəlbi açılarmı lord alqışından?
Bu axşam o qədər qəzəbliyəm ki,Qəlbimdo od tutub yanır intiqam.Hirsimdən az qala sağ əlimdəkiQədəhi bir lordun başına çırpam.
Məni qınamayın! Ağırdır, dostlar.Qatillər evində məclis keçirmək.Hər düşmən gözündə neçə hiylə var,Onlan duyduqca iyrənir ürək…-Qarşımda üzünün dərisi çil-çilBir ledi dayanmış, əlində əlcək.Əri yanındadır — cənab ÇörçillMənə əl uzadır təzim edərək.
O, tox qaban kimi fısıldayır, bax!Onun dərisindən süzülür yağı.Qalın qaşlarını bərk-bərk çataraq,Səssizcə qımışır iblis sayağı…
"Bakı! Bakı!" deyib, üzümə baxır,Elə bil od tutub yanır bədənim.Canımdan tüstülər, dumanlar qalxır.Hirsimdən əllərim titrəyir mənim!
"Bəli! Bakılıyam! Öz şöhrətim var,
Mənim babam olmuş 26-lar…Gərək yadınızdan çıxmamış ola!"Baxır qoca iblis gülümsəyərək.O sağa çevrilir, mən isə sola,Bir mərmiyə dönür sinəmdə ürək .
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/vurgun-ziyafet
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Günəş doğub yayılmadan qayaları dələrəkBalta vurar, külüng çalar yorulmayan qolları.
Ellər dünyasıAl-yaşıl geyinmiş uca dağlarınQartallı qoynundan uzaqlaşmışam;
Səriyyənin ölümüMən görmədim, söyləyirlər bir gecənin sonundaSənə qıyan mərhəmətsiz, soyuq bir əl qudurdu.
MəktubNə qədər "xoş gəldi" qulaqlarımaBir əfsanə qədər dadlı sözlərin...
Poems by other poets
Mari-siyahi-zülfün edər xanə könlümü,Qıldı məhəlli-gənc bu viranə könlümü.
Mürəbbə: Nə fəğan eylərsən, ey dəli könülNə fəğan eylərsən, ey dəli könül,Dünya xublarının yoxdu vəfası.
Bu sabahBu gecə irmaqlar çağlar qanımda,Canımı görürəm sanki yanımda,
GörünərAy silkinib gedən yaşılbaş sona,Səndə tər cığalar, tellər görünər.