به درد دلم کاشنائی نبینمهم از درد، دل را دوایی نبینم

چو تب خال کو تب برد درد دل رابه از درد تسکین فزایی نبینم

شوم هم در انده گریزم ز اندهکز انده به، انده زدایی نبینم

جهان نیست از هیچ جایی که در ویدل آشنا هیچ جایی نبینم

غلط گفتم ای مه کدام آشنایانکه هیچ آشنا بی‌ریایی نبینم

ازین آشنایان که امروز دارمدمی نگذرد تا جفایی نبینم

مرا دل گرفت از چنین آشنایانبه جائی روم کاشنایی نبینم

چو عنقا من و کوه قافم قناعتکه چون قاف شد جز عنایی نبینم

پل آبگون فلک باد رخنهکه در جویش آب رضایی نبینم

در آئینهٔ دل خیال فلک رابجز هاون سرمه سایی نبینم

کلید توکل ز دل جویم ایرابه از دل، توکل سرایی نبینم

دری تنگ بینم توکل سرا راولیک از درون جز فضایی نبینم

برون سرمه‌ای هست بر هاون اماز سوی درون سرمه‌سایی نبینم

توکل سرا هست چو نحل‌خانهکه الا درش تنگنایی نبینم

منم نحل و دی‌ماه بخل آمد اینجابهار کرم را بهایی نبینم

چو مار از نهادم چنین به که آخرامان بینم ارچه نوایی نبینم

هم از زهر من کس گزندی نبیندهم از زخم کس هم بلایی نبینم

بدان تا دلم منزل فقر گیردبه از صبر منزل نمایی نبینم

بلی از پی چار منزل گرفتنبه از فقر سرما زدایی نبینم

یکی از پی جای لنگر گرفتنبه از سرب، آهن‌ربایی نبینم

به صحرای عادی مزاجان عادتچراغ وفا را ضیایی نبینم

به بازار خلقان فروشان همتطراز کرم را بهایی نبینم

از آن صف پیشین یمانی و طائیبه حی کرم پیشوایی نبینم

وزین بازپس ماندگان قبائلبجز غمر عمر الردایی نبینم

از آن موکب امروز مردی نیابموز آن انجم اکنون سهایی نبینم

محبت نمی‌زاید اکنون طبایعکز این چار زن مردزایی نبینم

نه خاقانیم گر وفا جویم از کسچه جویم که دانم وفایی نبینم

Qəlbimin bir aşinasın görmürəm,
Dərdimin əsla dəvasın görmürəm.

Gər uçuqlarsa dodağın, təb gedər,
Dərdimə dərdin qidasın görmürəm.

Qəm çəkim, qəmdən qaçımmı? Qəmlərin,
Qəmdən özgə mən şəfasın görmürəm.

Dünyada bu qəlbimə həmdəm olan,
Dostluğun heç bir binasın görmürəm.

Səhv qıldım, dost dedim insanlara,
Bir nəfər də biriyasın görmürəm.

İndi bu "dostlar" ki, almış dövrəmi,
Yox elə gün ki, cəfasın görmürəm.

Çatladı bağrım, elə yer yox - gedim,
Şad olum ki, dost ədasın görmürəm.

Etmişəm Simurğtək Qafı məkan,
Qaneyəm Qafa, ətasın görmürəm.

Uçsun abı körpüsü çərxin ki, mən,
Arxının abi-rizasın görmürəm.

Qəlbdə sürmə həvəngi əks edir,
Fələyin özgə ədasın görmürəm.

Bil, təvəkkülçün kilid qəlbimdədir,
Qəlbdən başqa sərasın görmürəm.

Təngdir sinə təvəkkülçün, fəqət,
Mən onun daxil fəzasın görmürəm.

Zahirən sürmə döyən var bir həvəng,
Batinən sürmə qarasın görmürəm.
Bir pətəkdir, bil, təvəkkül xanəsi,
Ağzı dardır, xoş ğəzasın görmürəm.
Qış ayında xurmayam, şaxta çəkib,
Mən yazın zövqü səfasın görmürəm.
Qəm ilantək daxilimdə qıvrılıb,
Var amanımsa, nəvasın görmürəm.
Kimsə zəhrimdən zərər görməz mənim,
Kimsənin qəhrin, bəlasın görmürəm.

Qəlbimi mənzil edib yoxsulluğa,
Səbrdən yaxşı xilasın görmürəm.

Fəqr xoşdur, çünki, dörd mənzildə mən,
Könlümün isti yuvasın görmürəm.

Ləngər atmaqçın da, qurşundan savay,
Bu yerin ahənrübasın görmürəm.

Pis təbiətli olan insanların,
Mən çırağında ziyasın görmürəm.

Heç kərəm əhli satarmı hümmətin?
Böylə bir hümmət bəhasın görmürəm.

Qalmışıq Tai, Yəminidən geri,
Onların bizdə səxasın görmürəm!

Çün, geri qalmış bu tayfa içrə mən,
Bir ağıllı rəhnümasın görmürəm.

Qalmamış onlardan indi bir kişi,
Kəhkəşan içrə sühasın görmürəm.

İndi ünsürlər məhəbbət doğmayır,
Dörd ananın mərd balasın görmürəm.
Gözləmə, Xaqani, heç kəsdən vəfa,
Mən bu dövranın vəfasın görmürəm.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets