به تعریض گفتی که خاقانیاچه خوش داشت نظم روان عنصری

بلی شاعری بود صاحب‌قرانز ممدوح صاحب‌قران عنصری

ز معشوق نیکو و ممدوح نیکغزل‌گو شد و مدح‌خوان عنصری

جز از طرز مدح و طراز غزلنکردی ز طبع امتحان عنصری

شناسند افاضل که چون من نبودبه مدح و غزل درفشان عنصری

که این سحر کاری که من می‌کنمنکردی به سحر بیان عنصری

ز ده شیوه کان حیلت شاعری استبه یک شیوه شد داستان عنصری

مرا شیوهٔ خاص و تازه است و داشتهمان شیوهٔ باستان عنصری

نه تحقیق گفت و نه وعظ و نه زهدکه حرفی ندانست از آن عنصری

به دور کرم بخششی نیک دیدز محمود کشور ستان عنصری

به ده بیت صد بدره و برده یافتز یک فتح هندوستان عنصری

شنیدم که از نقره زد دیگدانز زر ساخت آلات خوان عنصری

اگر زنده ماندی در این دور بخلخسک ساختی دیگدان عنصری

نخوردی ز خوان‌های این مردمانپری‌وار جز استخوان عنصری

به بوی دو نان پیش دونان شدیزدی بوسه چون پرنیان عنصری

ز تیر فلک تیغ چستی نداشتچو من در نیام دهان عنصری

ز نی دور باش دو شاخی نداشتچو من در سه شاخ بنان عنصری

نبوده است چون من گه نظم و نثربزرگ آیت و خرده‌دان عنصری

به نظم چو پروین و نثر چو نعشنبود آفتاب جهان عنصری

ادیب و دبیر و مفسر نبودنه سَحبان یعرب زبان عنصری

چنانک این عروس از درم خرم استبه زر بود خرم روان عنصری

دهم مال و پس شاد باشم کنونستد زرّ و شد شادمان عنصری

به دانش بر از عرش گر رفته بودبه دولت بر از آسمان عنصری

به دانش توان عنصری شد ولیکبه دولت شدن چون توان عنصری

Kinayə edib, söylədin, Xaqani,
Şerlər yazırdı rəvan Ünsüri.

Bəli, eylə bir şaha məddah idi,
Ki, oldu belə kamran Ünsüri.
Qəzəl yazdı ay üzlü yar eşqinə,
Olub şahlara mədhxan Ünsüri.

Qəzəl, mədhdən başqa öz təbini,
Daha etmədi imtahan Ünsüri.

Qəzəl, mədh yazmaqda, aləm bilir,
Deyil mən qədər dürr saçan Ünsüri.

Bu sehri ki, mən şerdə etmişəm,
Bunu etməmiş heç zaman Ünsüri.

Əgər şer yazmaqda on hüsn var,
Birindən fəqət tapdı şan Ünsüri.

Mənim şerimin tazə üslubu var,
Qədim səpki bildi haman Ünsüri.

Nə təhqiq, nə zöhd, nə vəzdən,
Kiçik söz də bilməz, inan, Ünsüri.

Bununla belə, şah Məhmuddən,
Hesabsız alıb ərməğan Ünsüri.

Beş-on beytə almışdı yüz qul, qızıl,
Alındıqda Hindustan, Ünsüri.

Qızıldan düzəltdi qaşıq, qab-qacaq,
Gümüşdən düzəltdi qazan Ünsüri.

Sağ olsaydı, indi bu nakəslərə,
Yazardı, yəqin, min yalan Ünsüri.

Bu namərdlərin süfrəsində sümük,
Sorardı pəri tək nihan Ünsüri.

Çörək arzusuyla bu alçaqların,
Əlindən öpərdi hər an Ünsüri.
Ağızda deyildi mənim tək dili,
Qılıncdan iti, səf yaran, Ünsüri.

Yox idi mənim tək onun nizəsi,
Döyüşdə verə imtəhan Ünsüri.

Nə nəzmi, nə nəsri çatardı mənə,
Deyildi dərin nüktədan Ünsüri.

Nə nəzmiydi pərvin, nə nəsriydi nəş,
Olammazdı şəmsi-cahan Ünsüri.

Nə alim, nə şarehdi, nə bir ədib,
Nə Söhban, nə yarəb bəyan Ünsüri.

Qızılla necə süslənər bir gəlin,
Qızıl aşiqiydi yaman Ünsüri.

Verib malımı, şad olduqda mən,
Alıb zər, olar şadman Ünsuri.

Bilikdə başı ərşə yüksəlsə də,
Vara, sərvətə atdı can Ünsüri.

Bilikdə olar Ünsüri hər yetən,
Ola bilməz hər varlanan Ünsüri.

  1. QİTƏ

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Praise