دل بستهٔ زلف تو شد از من چه نویسدجان ساکن فردوس شد از من چه نویسد

جانی که تو را یافت به قالب چه نشیندمرغی که تو را شد، ز نشیمن چه نویسد

سرمایه توئی، چون تو شدی، دل که و دین چهچون روز بشد، دیده ز روزن چه نویسد

آن دل که بماند از تو و وصل تو چه باشدساغر که شکست، از میِ روشن چه نویسد

پیمود نیارم به نفس خرمن اندوهبا داغ تو پیمانه ز خرمن چه نویسد

گفتم که کشم پای به دامن در، هیهاتپائی که به دام است ز دامن چه نویسد

من مست تو آنگه خرد این خود چه حدیث استیا من ز خرد یا خرد از من چه نویسد

ای تر سخنِ چرب‌زبان زآتش عشقتمن آب شدم آب ز روغن چه نویسد

نامه ننویسد به تو خاقانی و عذر استکز تو، به تو نتْوان گله کردن، چه نویسد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love