عقل ز دست غمت دست به سر می‌رودبر سر کوی تو باد هم به خطر می‌رود

در غم تو هر کجا فتنه درآمد ز درعافیت از راه بام، زود به در می‌رود

از تو به جان و دلی مشتریم وصل راراضیم ار زین قدر بیع به سر می‌رود

گرچه من اینجا حدیث از سر جان می‌کنمنزد تو آنجا سخن از سر و زر می‌رود

جان من از خشک و تر رفته چو سیم است لیکشعر به وصف توام چون زر تر می‌رود

نیستی آگه ز حال کز صف عشّاق توحالِ چو خاقانی‌ای زیر و زبر می‌رود

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets