چون زلف یار گیرم دستم به یارب آیدچون پای دوست بوسم جانم برِ لب آید

هر شب ز دست هجرش چندان به یارب آیمکز دست یارب من یارب به یارب آید

تا خط نو دمیدش بگریزم از غم اوکانکه سفر نشاید چون مه به عقرب آید

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love