ما از عراق جان غم آلود می‌بریموز آتش جگر دل پُر دود می‌بریم

در گریهٔ وداع تذروان کبک لبطاووس‌وار پای گل‌آلود می‌بریم

شب‌ها ز بس که سوزش تب‌ها همی کشیملب‌ها کبود و آبله فرسود می‌بریم

داریم درد فرقت یاران گمان مبرکه‌اندوهِ بود یا غمِ نابود می‌بریم

یاری ز دست رفته غم کار می‌خوریممایه زیان شده هوس سود می‌بریم

خونین دلی به صبر سر اندوده وز سرشکخاکین رخی چو کاهِ گل‌اندود می‌بریم

گل درد سر برآورد و ما درد سر چو گلدیر آوریم و زحمت خود زود می‌بریم

گفتی چو می‌برید ز بغداد زادِ راهصد دجله خون که دیده به پالود می‌بریم

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love