روی درکش ز دهر دشمن رویپشت برکن به چرخ کافر خوی

مردمی از نهاد کس مطلبخرمی از مزاج دهر مجوی

با بلاها بساز و تن دردهکز سلامت نه رنگ ماند و نه بوی

دود وحشت گرفت چهرهٔ عمرآب دیده بریز و پاک بشوی

اهل خواهی ز اهل عصر ببُرانس خواهی میان انس مپوی

چند ازین یوسفان گرگ صفتچند ازین دوستان دشمن روی

دل خاقانی از جهان بگسستباز شد رب لاتذرنی گوی

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets