از زلف هر کجا گرهی برگشادهای
از زلف هر کجا گرهی برگشادهایبر هر دلی هزار گره برنهادهای
در روی من ز غمزه کمانها کشیدهایبر جان من ز طره کمینها گشادهای
بر هرچه در زمانه سواری به نیکوئیالا بر وفا و مهر کز این دو پیادهای
گفتی جفا نه کار من است ای سلیم دلتو خود ز مادر از پی این کار زادهای
دیدی که دل چگونه ز من درربودهایپنداشتی که بر سر گنج اوفتادهای
گفتی که روز سختی فریاد تو رسمسخت است کار بهر چه روز ایستادهای
خاقانی از جهان به پناه تو درگریختاو را به دست خصم چرا باز دادهای
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/xaqani-qezel-317
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Love
Dedim: kimdir pərişan eyləyən aşiqlər əhvalın?Səba göstərdi tari-sünbüli-zülfün ki: bu eylər
Gəraylı: Dəli könül nə məlulsanDəli könül, nə məlulsan,Məgər ol nazlı yar getdi,
YadigarSallanıb-sallanıb naz ilən gedən,Yarəb, bilmənəm kimin nazlı yarıdır,
Qəzəl: Ey ke həmhücreyi-mayiای که همحجرهٔ مایی ورق زهد بشویوی که ثابتقدمی غیر ره عشق مپوی