ای که همحجرهٔ مایی ورق زهد بشویوی که ثابت‌قدمی غیر ره عشق مپوی

از من غمزده جز عشق رخ یار مپرسبا من دل‌شده جز صحبت دلدار مگوی

تا از آن دم که حریم دل من خلوت اوستفاش بینم رخ او گر نگرم بر همه سوی

چرخ سرگشته نه آنست منقش بنجومبلکه اندر طلبش مانده فرو غرقه بخوی

روز گلگشت بهار است و تماشا و طربخیز تا خیمه بزن با می و نی بر لب جوی

واضح از خاک سر آرد به نسیم در دوستکشتهٔ عشق بلی زنده توان گشت به بوی

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love