این چه شور است آخر ای جان کز جهان انگیختی
این چه شور است آخر ای جان کز جهان انگیختیگرد فتنه است اینکه از میدان جان انگیختی
معجز حسن آشکارا کردی و پنهان شدیخوش نشستی چون قیامت در جهان انگیختی
آتش از شرم تو چون گل در خوی خونین نشستزان خطی کز عارض آتش فشان انگیختی
دیدهام کافور کز هندوستان خیزد همیتو ز کافور ای عجب هندوستان انگیختی
ز آن دل چون سنگ و آهن در دلم آتش زدیپس به باد زلف از آتش ارغوان انگیختی
پشت بنمودی و خونها راندی از مژگان مراتا ز روی خاک نقش پرنیان انگیختی
صبحگاهی ساز ره کردی و جانم سوختیآن، چه آتش بود یارب کان زمان انگیختی
هم کمر بستی و هم آشوفتی زنبوروارتا مرا زنبور خانه در روان انگیختی
ای بسا اشک و سرشکا، کز رکاب و زین خویشاز دل خورشید و چشم آسمان انگیختی
موجها دیدی که چون خیزد ز دریا هر زمانسیل خون از چشم خاقانی چنان انگیختی
در تب هجرانش افکندی و آنگه مهر تباز ثنای خسرو صاحبقران انگیختی
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/xaqani-qezel-331
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets
Qurdum hər cür torumu, vermədi fayda miçəkə,Sataşır gündə gözüm xörəkdə, çayda miçəkə,
Gəraylı: Xəbər olsun yar-dostaXəbər olsun yar-dosta,Bu fanidən köçdü Qubad.
OlmazAdam oğlu, yol ərkanın tanı bir,Yol ərkan bilənin yeri dar olmaz,
Qəzəl: Şanənin qəsdi nədir çəkməz əlin birçəkdənŞanənin qəsdi nədir çəkməz əlin birçəkdən,Mən kimi aşiq olub zülfə məgər görcəkdən