گر، نه عشق او قضای آسمانستی مرا
گر، نه عشق او قضای آسمانستی مرااز بلای عشق او روزی امانستی مرا
گر مرا روزی ز وصلش بر زمین پای آمدیکی همه شب دست از او بر آسمانستی مرا
گر، نه زلف پرده سوز او گشادی راز منزیر این پرده که هستم کس چه دانستی مرا
بر یقینم کز فراق او به جان ایمن نیَموین نبودی گر به وصل او گمانستی مرا
آفت جان است و آنگه در میان جان مقیمگر، نه در جان اوستی کی باک جانستی مرا
مرقد خاقانی از فرقد نهادی بخت منگر به کوی او محل پاسبانستی مرا
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/xaqani-qezel-8
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Love
چه هنرها که ز فیض نظر آموختهام
OynarYenə fəsli-bahar olmuş məgər badi-bahar oynar,Dəyər hər ləhzə gül üzdə pərişan zülfə, tar oynar.
Məhəmməd bəy Arifə cavabMən kimi xəstəyə əlbəttə ki, həmam gərək,Necə kim aşiqə bir yari-güləndam gərək.
A zalımMəgər məşuq aşiqin dərdindənHalı olmaz, xəbər bilməz, a zalım