مبر ای خواجه آب خاقانیکه زوال آب عمر تو ببرد

هرکه برگش دهد شکستن دلبشکند شاخ عمر و بر نخورد

چون به نیکان کسی بد اندازدبدش افتد چو نیک درنگرد

رگ چشم حیا کسی که بریدرگ جان بقاش اجل ببرد

بر عزیزان کسی که خواری کردزود گردد ذلیل و درگذرد

هرکه آرد به روی نیکان بدهم نتیجهٔ بدیش پی سپرد

نامهٔ مصطفی درد پرویزجامهٔ جان او پسر بدرد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets