تو مار صورتی و همیشه شکرخوریخاقانی است طوطی و دایم جگر خورد

Sən bir ilan sifətlisən, daim şəkər yeyirsən,Xaqani bir tuti ikən, yedikləri zəhərdir.

این هم ز بخشش فلک و جود عالم استکان را که خاک باید خوردن، شکر خورد

Bax fələyin bəxşişinə, zəmanənin zülmünə,Kim ki, torpaq yeməlidir, yediyi neyşəkərdir.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Fate