یکی دو زایند آبستنان مادر طبع
یکی دو زایند آبستنان مادر طبعز من بزاد به یکباره صدهزار پسر
یکان یکان حبشی چهره و یمانی اصلهمه بلال معانی، همه اویس هنر
یگانهٔ دو سرا و سه وقت و چار ارکانامیر پنج حس و شش جهات و هفت اختر
مرا چه نقصان گر جفت من بزاد کنونبه چشم زخم هزاران پسر یکی دختر
که دختری که ازینسان برادران داردعروس دهرش خوانند و بانوی کشور
اگر بمیرد باشد بهشت را خاتونوگر بماند زیبد مسیح را خواهر
اگرچه هست بدینسان خداش مرگ دهادکه گور بهتر داماد و دفن اولیتر
اگر نخواندی نعم الختن برو برخوانوگر ندیدی دفن البنات شو بنگر
مرا به زادن دختر چه خرمی زایدکه کاش مادر من هم نزادی از مادر
سخن که زادهٔ خاقانی است دیر زیادکه آن ز نه فلک آمد نه از چهار گهر
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/xaqani-qite-187
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets
Əlay, cümlətən məzlum olub məhbus olan canlar,Xüsusən aliciahlar, hacılar, bəylər, müsəlmanlar,
AğlaramÇərx fələk məni qıldın divanəAyrı saldın yarı anıb ağlaram
روز شکار، پیرزنی با قباد گفتکز آتش فساد تو، جز دود و آه نیست
ÇaynaməTəalallah zəhi sani', zəhi təqdiri-yəzdani,Huvəllahulləzi la-misləhu, la-xaliqü-ş-şani