منه غرامت خاقانیا نهاد فلک راببین فلک به چه ماند در آن نهاد که هستش

فلک به مسخرهٔ مست پشت خم ز فتادنز زخم سیلی مردان کبود گردن پستش

به شب هزار پسر جرعه ریخته به سرش بربه روز مشعلهٔ تاب‌ناک داده به دستش

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets