این گربه چشمک این سگک غوری غرکسگسارک مخنثک و زشت کافرک

با من پلنگ سارک و روباه طبعک استاین خوک گردنک سگک دمنه گوهرک

بوده سگ رمنده و اکنون به بخت منشیرک شده است و گرگک و از هر دو بدترک

خنبک زند چو بوزنه، جنبک زند چو خرساین بوزنینه ریشک پهنانه منظرک

خرگوشک است خنثی زن و مرد در دو وقتهم حیض و هم زناش، گهی ماده گه نرک

این پشم سگ که ... سگش خوانم از صفتچو ... سگ برهنگک و سرخ پیکرک

چون یوزک قمی جهد از دم آهوانبا دوستان رود گفتار در برک

گرد غزالکان و گوزنان بزم شاهفحلی کند چو گور خرک گرد مادرک

گر دست و پاش چون سگک کهف بشکنیهم برنگردد از دمشان این سبک سرک

بی‌نام هم کنونش چو بید سترک خصیاین بد گهر شکالک و توسن رگ استرک

خاقانیا گله مکن او از سگان کیستخود صیدکی کند سگک استخوان خورک

سگ عفعفک کند چو بدو نانکی دهیدم لابگک کند بنشیند پس درک

میزان حکمتی و تو را بر دل است زخمزین شوله فعل عقربک شوم نشترک

هم شوله بود کو پس شوال زخم زدبر تارک مبارک پور طغان یرک

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets