خسروا خاقانی عذرا سخن هندوی توست
خسروا خاقانی عذرا سخن هندوی توستهندوئی را ترک عذرا دادی احسنت ای ملک
او غلام داغ بر رخ عنبر درگاه توستعنبری را در دریا دادی احسنت ای ملک
خادمش گردند خاتونان خرگاه فلکتا ورا خاتون یغما دادی احسنت ای ملک
بر قراخان شب و آقسُنقر روز از شرفدر طغان شاهیش طغرا دادی احسنت ای ملک
روی در دریای دولت، پشت بر کوه بقاکز جوار حضرتش جا دادی احسنت ای ملک
برگرفتی آب از خاک سیه خورشیدوارراوقش کردی و بالا دادی احسنت ای ملک
چون ز دارالظلم شروان ناتوانش یافتیشربت عدلش مصفا دادی احسنت ای ملک
چون غریبش یافتی چون عقل و چون عقل از جهاتخانهٔ بالاش ماوی دادی احسنت ای ملک
ساختی کاخ سلیمان جای بانوی سباپس به دست مرغ گویا دادی احسنت ای ملک
مرغ را دیدی که عنقا مهر و زال اندیشه بودخانهٔ رستم به عنقا دادی احسنت ای ملک
بهمن اسفندیاری کاخ رستم سیستانسیستان را بهمنآسا دادی احسنت ای ملک
خانه چون خلد است و من چون آدمم زیرا مراحور گندمگون حسنا دادی احسنت ای ملک
نایب یزدان توئی امروز و چون یزدان مراخلد بخشیدی و حورا دادی احسنت ای ملک
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/xaqani-qite-225
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Praise
Sübh açılır, gün doğuyor hər səhər,Ah sən, ey məhbəsi-viranə, sən,
Misli yoxdur təkliyinSən Məhəmmədsən, Əminsən, haqqa yoxmuş şəkliyin,Haqq ilə yüksəldiyiyinçün, enmədi yüksəkliyin.
Şah-ı Mərdan didi şîr-i nər bənəmŞah-ı Mərdan didi şîr-i nər bənəmKim günəşdən dünyada əẓhər bənəm
Eylədim bünyad əvvəl bəndə az nami-xudaEylədim bünyad əvvəl bəndə əz nami-xuda,Ol yaratmış sərvəri-mərdan Əliyyül-Mürtəza.