رفیقا شناسی که من ز اهل شرواننه از بیم جان در شما می‌گریزم

خطائی نکردم به‌حمدالله آنجاکه اینجا ز بیم خطا می‌گریزم

چه خوش گفت سالار موران که با جمنکردم بدی زو چرا می‌گریزم

ز بهر فراغت سفر می‌گزینمپی نزهت اندر فضا می‌گریزم

مرا زحمت صادر و وارد آنجاعنا می‌نمود از عنا می‌گریزم

قضا هم ز داغ فراق عزیزاندلم سوخت هم زان قضا می‌گریزم

دلی بودم از غم چو سیماب لرزانچو سیماب از آن جابجا می‌گریزم

به تبریز هم پای‌بند عیالماز آن پای‌بند بلا می‌گریزم

ز تبریز چون سوی ارمن بیایمهم از ظلمتی در ضیا می‌گریزم

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Homeland