ز آل غانم اگرچه نفعی نیستباری آسوده‌اند عالمیان

وای بر عالم ار فکندی حقکار عالم به دست غانمیان

وقت آن کز نسب نهد خود رااز ملایک نهد نه ز آدمیان

اول از شیر سرخ لاف زندپس درآید سگ سیه ز میان

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets