خاقانیا فرو خوان اسرار آفرینشاز نقش هر جمادی کو را روان نبینی

از خوار داشت منگر در ذات هیچ چیزیکآنجا دلی است گویا کو را زبان نبینی

در هر دلی است دردی در هر گِلی است وَردیزنهار تا به خواری در این و آن نبینی

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets