حوری از کوفه به کوری ز عجمدم همی داد و حریفی می‌جست

گفتم ای کور دم حور مخورکو حریف تو به بوی زر توست

هان و هان تا ز خری دم نخوریور خوری این مثلش گوی نخست

که خری را به عروسی خواندندخر بخندید و شد از قهقهه سست

گفت من رقص ندانم به سزامطربی نیز ندانم به درست

بهر حمالی خوانند مراکاب نیکو کشم و هیزم چست

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets