تا زخم مصیبت دل خاقانی آزرداز نالهٔ او جهان بنالید به درد

از بس که طپانچه زد فرا روی چو وردروش چو فلک کبود و چون مه شد زرد

Məhəbbət yarası aldıqda ürək,Ahımdan, naləmdən titrədi fələk.Sillələr zərbindən gül rəngli üzüm,Göyərdi səmatək, saraldı Aytək!

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Fate