گر من به وفای عشق آن حورنسبدر دام دگر بتان نیفتم چه عجب

حاشا که چو گنجشک بُوَم دانه‌طلبکان ماه مرا همای داده‌است لقب

O pəriüzlüyə olub vəfadar,Başqa gözəllərdən qaçmışam kənar.Sərçətək dən tələb etmərəm, çünki,Hüma adı qoymuş mənə o dildar.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love