مرغکی را وقت کشتن می‌دوانید ابلهیگفت مقصود از دوانیدنش نازک گشتن است

Bir cücəni sürət ilə qovlayırdı bir uşaq,Dedi, onu öldürməkdir ovlamaqdan məqsədi.

ما همان مرغیم خاقانی که ما را روزگارمی‌دواند وین دویدن را فذلک کشتن است

Ey Xaqani, bizi də o cücə kimi ruzigar,Qovar, qovar, öldürməkdir onun hər an məqsədi.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Fate