ای کرده تن و جان مرا مسکن غم
ای کرده تن و جان مرا مسکن غمدر باغ دلم شکفته شد سوسن غم
تا پای مرا کشید در دامن غمغم دشمن من شده است و من دشمن غم
Ey edən könlümü qəmlərə məskən,Könlümün bağında qəm açdı süsən.Qəm ilə üzbəüz gələndən bəri,O mənə düşməndir, mən ona düşmən.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/xaqani-rubai-244
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets
نهان پیر تو خویش آفتاب رخت
از آنکه مانع ادراک اوست تاب رخت
LəzgiNə gözə! bir işdi, ya Reb, bu işe dayana ləzgi,Asa xəncərin, həmışə, o sayaq dolana ləzgİ.
GəlirDilbərim aşığmı sallanıb görməyə gəlir,Tuti tək dili fəsih, danışıb gülməyə gəlir,
GərəkDünyadə gözəllər dəvasın qılanDegil, ona necə yar olmaq gərək?