Ömür keçdi, insaf elə, sevdiyim
Ömür keçdi, insaf elə, sevdiyim,Nə müddətdi dərdü möhnət çəkərəm.Hər kəs öz yarını çəkib yanına,O ki mənəm, elə həsrət çəkərəm.
Bahar fəsli el şad olur sərasər,Hərgiz məndən özgə yoxdu mükəddər.Nəkhəti-zülfünü nəsimi-səhərGətirsə, ziyadə minət çəkərəm.
Gül ilə həmzəban olubdu bülbül,Açılıb bənövşə, yasəmən, sünbül.Dolanıb başına, mürüvvət degülBu qədər ki, sonsuz xiffət çəkərəm.
Mey içir gülşəndə məşuqə aşiq,Mən qalmışam təkü tənha, nə layiq?Bir para dərdimi bilir xəlayiq,O ki, bir parasın xəlvət çəkərəm.
Qoyubsan könlümü cövrü cəfadə,Gözüm yollardadır, əlim duadə.Şikəstə Zakirəm, ruzi-cəzadəBu qisası səndən, əlbət, çəkərəm.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/zakir-omur-kecdi-insaf-ele-sevdiyim
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Love
وآرزوی تو مرا رنج دل افزون نکند
Ey könül, uyma gəl, ol turreyi-tərrarlərəEy könül, uyma gəl, ol turreyi-tərrarlərəBəndəlik etmə Məsihi kimi zunnarlərə.
DərdimBadi-səba, Yaradanın eşqinəEylə nəhan, söylə yarə dərdimi
MənəGün tək parladı, çıxdı qəsrdən,Gözümə göründü mahtab mənə,