Mirzə Hüseyn, bir kəs ola vərşikəst,Çox adamlar alır ayaq üstünə.O ki, Kərbəlayi bu binəvanınÇökübdü diz üstə səyaq üstünə.

Xındıristan beş-on evdi kəsbkar,Yerli tayifəsi ağacdan qorxar;Bəyin tatü türkü; tamam nə ki, varÇəkər fəqirlərin çomaq, üstünə.

Fəthü nəsrət deyil müşəxxəs hələ,İt uşağı qoyub börkünü dələ;Hərə bir dəyənək götüürüb ələ,Sanasan sağ gəlir naçaq üstünə.

Bəy hər nə danışsa, danışır döşdən,Koroglu tək beşdən, ondan, on beşdən;Xatircəm olubdu küllühüm işdən,Gəlib neçə gündü dəmağ üstünə.

Dağın o yüzündə bir kəndi Rəbən,Qaqarza, Üçoğlan mülki-müstəhsən.Bir ovuc torpağa göz tikmişəm mənNecə ki, quş qonar budağ üstünə.

Bu dünyanın malı dünyada qali,Dövrü zaman deyil fitnədən xali.Həştadə yetəndə kişinin saliGərək qoya dodaq-dodaq üstüənə.

Azar düşüb camıştıma, malıma,Qan-yaş tökər görən kəslər halıma;Fələk qəm yükünü yığıb dalıma,Bir zad qalmayıb ki, qoyaq üstünə.

Moruğdur hər yerdə dəvası dərdin,Daruyi-şəfası ruxsari-zərdin,Müşkülün həll olmaz, əgər namərdinTutasan sübhətən çiraq, üstünə.

Böyüklük yetənin ağzına gendi,Tut damənin, o ki, qədir bilendi.Deyirlər Nəzrağa qövrə yetəndi,Düşmüşəm tazədən soraq üstünə.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets