Dünyanı min dəfə dağıtmaq olar,Bu qədər qan tökən silahlar ilə.Həyatda hər şeylə bacardı insan,Bacara bilmədi tamahlar ilə.

Gedir insan oğlu, yolu çaş gedir,Üzdən qan süzülür, gözdən yaş gedir.Bu torpaq üstündə hey savaş gedir,Dil tapa bilmirik timsahlar ilə.

Zamanın ovcunda mum olur qaya,Qum olub dağılır çeşməyə, çaya.Günahsız gəlirik qoca dünyaya,Dünyadan gedirik günahlar ilə.

Kimdi fikir verən amana, aha,Ölüm ucuz olub, yaşamaq baha.Allahın özü də bacarmır daha,Özü yaratdığı “allahlar” ilə.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Divine love