Habil
Yandıra-yandıra yaşadır ömrü,Ümiddi, şübhədi, gümandı Habil.Açılsa dağlarda açılan Günəş,Tutulsa, dağlarda dumandı Habil.
Əriyir dağların minillik qarı,Olma, yar həsrəti göynədir yarı.Yaxşıdan yaxşıdı, Sarıdan sarı,Yamandan min dəfə yamandı Habil.
Yaradır xallarda saflıq, dərinlik,Qoşadır qəlbində odla sərinlik.Nəğmədən həzinlik, səsdən şirinlik,Həyatdan ölməzlik umandı Habil.
Kimdi son ümidin əlində qalan,İçməsin dərmanı yalandır, yalan.Xəstəni ölümün əlindən alanİzindi, möhlətdi, amandı Habil!
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/zelimxan-yaqub-habil
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Yetimlik dünyada yaman bəladı,Ölən ölüb gedər, sağ yetim qalar.
Heç bilmədim necə deyim sevirəmHeç bilmədim necə deyim sevirəm,Onu mənə bir baxışı lal, dedi.
SənSən işıqsan, mən səsəm,Sənə çata bilmərəm.
GətirərsənSən dağa gedirsən, mən arandayam,O dağdan arana sel gətirərsən.
Poems by other poets
Könlüm tutulur hali-müsəlmanı görəndəBu növ övzai-pərişanı görəndə
ÇəkərYazıya bax, gözəl gedir çirkinə,Əğyar olan alagözə mil çəkər.
Dərdü möhnətin, ey sənəm, sənəmDərdü möhnətin, ey sənəm, sənəm,Eşq ilə çəkən, bir mənəm, mənəm.
Gəlsin, gəlməsinBir deyən yoxdur o məhcəmaləAşiqi-nalan gəlsin, gəlməsin?