Hər üçümüz
Ürək məni sizin evə gətirən zaman,Payız fəsli, xoş havalı bir axşam idi.Hardan desək toy sözünün üstə gəlirdik,El-obatək könlümüzdə toy-bayram idi.
Saat gəlib neçə olub, neçə bilmədik,Bircə sözdən həyəcansız keçə bilmədik.Necə gəldi, necə getdi gecə, bilmədik,Bizi belə alışdıran arzu-kam idi.
Təbiət də lap olmuşdu şair xəyallı,Oxşayırdı könlümüzü yaşıllı, allı.Eşq o anda süzülürdü şəkərli, ballı,İçən oğul istəyirdi, dolu cam idi.
Unutmaram o gecəni, o əziz anı,Ulduz kimi arzuların yox idi sanı.Hər üçümüz bir istəyə vermişdik canı,Danışan mən, alışan sən, yanan şam idi.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/zelimxan-yaqub-her-ucumuz
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets
Qalxıb havadən gedirsənDolanırsan bağı, bülbül
O gün kim həsrət ilə ol büti-zibadan ayrıldımO gün kim həsrət ilə ol büti-zibadan ayrıldım,Qalıb bir surəti-bihiss kimi mənadan ayrıldım.
MiçəkQurdum hər cür torumu, vermədi fayda miçəkə,Sataşır gündə gözüm xörəkdə, çayda miçəkə,
MənəmQanlı rəqib, nədir sözün bir qərəzAləm sənin olsun, nazlı yar mənəm