Nəsimiyə
Altı yüz il!Altı əsr.Ey sənətkar, o zamandan bu zamanasöz köhləninmeydan açıb, yorulmadan mənzil kəsir.O bəşəri məhəbbətin,O ölümsüz cəsarətinQarşısında donub qalmış,Zaman belə olmuş əsir!Qüdrətini düşünəndəBaşım üstə göy çaxnaşır,Ayaq altda torpaq əsir.Sənin adın çəkiləndəMin qat artır cəsarətim,Bu nə hikmət, de, bu nə sirr?!Ulu ustad! Zaman keçə,İnanmıram, ürək edəÖlüm sənə yaxın gələ.Şax duruşun səbəb olubBu dünyanın heyrətinə.Bəşər səni unutmağıSığışdırmaz qeyrətinə!Haqqın səsi ölməz olur,“Haqqı danır” desələr də,Alçaltmadı, əsrlərə qovuşdurduBu şər səni.“Allah yoxdur” deyə bilmir,Allah bilir bəşər səni!
1973, 2 aprel
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/zelimxan-yaqub-nesimiye
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Divine love
Aman haramı katdalar,İnsafı görün arada.
هر که از قافله کعبه جدا افتاده استکارش از راهنمایان به خدا افتاده است
QəribAğlamaqdan gülməz imiş şad olub bir dəm qəribFikri-zikri olubanu dərd ilə ney dəm qərib
La'l-i lebleri câna şükr artururLa'l-i lebleri câna şükr artururŞükri şekker şekkeri şükr arturur