Ölüm durur növbədə
Bir az qəlbimi dindir,Bir az könlümü isindir.Məni sərt qayğılarınVəhşi pəncəsindən al,Ruhuma bir layla çal.Sığalla telimi,Dara saçımı,Ödə əllərinə olanZərif ehtiyacımı.Soyutma baxışlarını,Gözümə yaxşı bax.Üşütmə sözlərimi,Sözümə yaxşı bax.Yaxşı baxmışdın,Otuzuma, qırxıma, əllimə,Ümidinə, təsəllimə.Dünən baxdığın kimiDoxsanıma, yüzümə yaxşı bax!Ödə qəlbimin, ruhumun,Dilimin, dodağımın ehtiyacını.Ödə!Ödə!Ödə!Vaxta bir şey qalmayıb,Ölüm duru növbədə!
Yalta, 2010, 23 iyun
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/zelimxan-yaqub-olum-durur-novbede
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
“Sabahım xeyir olsun”, – dedim,Sabahım xeyir olmadı.
Sanma birdəfəlik susacağam mənNə dovşan qaçışı, nə fil yerişi,Qartal uçuşudur mənim uçuşum.
Duyğular durna qatarıŞaxta, məndən uzaq dayan,Sevgimin çiçək vaxtıdı.
Haqq verən fərmanla gözəldi dünyaMəcnunu olmayan səhra yazıqdı,Yunusu olmayan dərya yazıqdı,
Poems by other poets
Bənövşə tək sünbül zülfün boy verir,Hər yuyub sərində havaya, tilli.
Ey soran bəndən: "Nədür eşqi?", qoy aşiq tərkidəEy soran bəndən: «Nədür eşqi?», qoy aşiq tərkidə,Vermiyə qəlbində yer eşqə, yolını bərkidə.
DərdimiBabat babat yüz min mənim dərdim var,Kimə deyəm yana yana dərdimi
Xəbər verBadi-səba, apar mənim peyğamım,Başın üçün o dildara xəbər ver.