Ömrün Heydər zirvəsi
Zaman endirə bilməzeşqin köhlən atından,Sizə çəkib kökləriyerin yeddi qatından.Əbədiyyət boylanırömrün hər saatından,Nə tufanda dağılan,nə dumanda itəndiÖmrün Heydər zirvəsil!
Göylər üçün yaranıbüfüqlərin şahini,Analardı yetirənyenilməzi, dahini.Özünə dost elədiTanrını, İlahini,Tanrılara qovuşan,fələklərə yetəndiÖmrün Heydər zirvəsi!
Bu hünər hardan gəlib,qüdrət nədən yaranıb,Səhəndə, Savalana,Qoşqara tən yaranıb.Göygöl kimi bir qəfilmöcüzədən yaranıb,Neçə dağa yaraşıq,neçə zirvəyə təndiÖmrün Heydər zirvəsi!
Şimşək bircə daşınıqoparıb ata bilmir,Nə tufan, nə qasırğaşöhrətə bata bilmir.
Buludlar əl qaldırır,boyuna çata bilmir,Nə qədər zirvələr var,hamısını ötəndiÖmrün Heydər zirvəsil!
Dəyirmandı bu dünya,dəyirmanda ömür dən,Hamı üyünüb gedir,nədir qalan ömürdən?Minillik tağlar qurubdağdan, daşdan, dəmirdən,Qocaman dağlar kimigöyərəndi, bitəndiÖmrün Heydər zirvəsil!
Zamanın salnaməsi,tarixin yaddaşıdı,Yaşı dünənin deyil,min illərin yaşıdı.Çiynində millət yükü,dövlət yükü daşıdı,Azərbaycan adlananmübarək bir VətəndiÖmrün Heydər zirvəsil!
Nə ölən, nə itəndilFələklərə yetəndilNeçə zirvəyə təndilGöyərəndi, bitəndilMüqəddəs bir VətəndilƏr oğlu ər zirvəsi!Ömrün Heydər zirvəsil!
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/zelimxan-yaqub-omrun-heyder-zirvesi
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets
سر به پیشش بسپاریم و سبکبار شویم
Yan İndiKönül düşdün bir gözlünün odınaÇək cəza kədər həşrədək yan indi
Nə vəhşi könlüm ol ahunigəhdən qeyrə ram olmazNə vəhşi könlüm ol ahunigəhdən qeyrə ram olmaz,Nə anın hicrinin nöqsan olan ayı tamam olmaz.
Hər nə kim almaq dilersən, al ilə gəl məndən alHər nə kim almaq dilersən, al ilə gəl məndən al,Aldanıram mən sənə, sən hər necə edərsən al.